طراحی و معماری پارک تفریحی نانجینگ (Nanjing)

چندی پیش از طرحی با عنوان دروازه شرقی پارک تفریحی نانجینگ (Nanjing) در پایتخت استان جیانگسو در کشور چین، به عنوان بزرگ ترین سازه معماری ساخته شده در جهان توسط چاپگرهای سه بعدی از جنس پلاستیک رونمایی شد! لازم به بیان است این سازه متفاوت و در عین حال جالب توجه در نوامبر سال ۲۰۲۰ میلادی افتتاح شده بود اما بهره برداری از آن به سبب همه گیری گسترده ویروس کووید ۱۹ به ماه می سال ۲۰۲۱ میلادی موکول شد.

همکاری بین طراحان در این پروژه که ترکیبی از انسان ها و ربات ها را شامل می شدند، تفکرِ کاری جدیدی را در دنیای معماری ایجاد نمود! تفکری که روند سنتی طراحی برای ساخت را تغییر داد. فناوری چاپ رباتیک امکان ساخت سازه هایی با هندسه های فوق العاده پیچیده و مقیاس پذیر با ابعاد بزرگ را محقق ساخته است. فرم منحصر به فرد این پاویلیون نه تنها نمادی ایده آل از پارک تفریحی نانجینگ (Nanjing) به شمار می آید، بلکه به عنوان یک فضای ورودی جذاب برای بازدیدکنندگان، مردم عادی را به هنگام عبور از میدان روبرویی به سمت خود دعوت می نماید.

سطح این طرحِ هذلولیِ چند بعدی مبتنی بر هندسه ی محاسباتی پیچیده ای طراحی شده است! سطوح داخلی و خارجی جانمایی شده در فضای سه بعدی این ایده، سبب تداوم حرکت می شوند؛ در حالی که گسترش سطوح خمیده به کاهش خطوط مرزی سازه کمک می نمایند. این دروازه از یک اسکلت فولادی برای فرم یابی و یک سیستم ساختاری چاپ سه بعدی پلاستیکی در سطح بیرونی تشکیل شده است (به استثنای سطح صاف سقف که با پانل های GRP پوشانده شده است).

دروازه شرقی پارک تفریحی نانجینگ (Nanjing) واقع در میدانی به مساحت ۱۸۳۰۰ متر مربع، ۵۲ متر طول و ۲۶ متر عرض دارد. این هذلولی چند بعدی یک پیش آمدگی نامنظم ۳۰ متری نیز دارد که نه تنها توسعه طراحی را به چالش کشیده است، بلکه با مشکل ساختاری نیز روبرو گردیده است!

در ابتدای فرآیند طراحی، عناصر فراوانی در محیط وجود داشت که بایستی به بهترین نحو ممکن با سایت خود ادغام می شدند! ضلع جنوبی جاده، دو ورودی پارک، ساختمان ضلع شمالی، دروازه های زیرزمینی و پله برقی. تعامل درست این اجزا با یکدیگر می توانست منجر به خلق مسیرهای قابل پیش بینی و مناسب برای گروه های مختلفی از کاربران باشد. همچنین ابعاد و دسترسی های مختلف، تداخل جریان جمعیت را هدایت می نمود. برای پاسخگویی به  این مسئله، جمعیت به عنوان دسته ای از ذرات در حال حرکت در سایت پروژه تصور شد و خطوط حرکتی توسط الگوریتمی متاثر از همین ذرات سازماندهی گردید و براساس یک سیستم خوشه ای مانند شبیه سازی شد. سپس خطوط حرکتی مختلف به عناصر برداری خاصی تبدیل شدند تا رفتار جمعیت در کل فضای میدانِ تصادفی پیچیده را تشکیل دهند.

در طی فرآیند شبیه سازی، ورودی های شرقی و غربی سایت و همچنین ورودی میدان به عنوان نقاط شروع حرکت ذرات در نظر گرفته شدند! در همین حال تاثیر میدان در مسیر حرکت ذرات و تغییر توزیع فضایی جمعیت ذرات از طریق تجزیه و تحلیل محاسباتی بدست آمد. سرانجام با تجزیه و تحلیل رابطه بین جمعیت و سایت پروژه، نتایج شبیه سازی بر اساس مدل خوشه ای و ابزار تداخل پیکسلی بین دو زمینه به لایه بندی بافت میدان تبدیل شد و برنامه ریزی نهایی برای سازماندهی فضا در مقیاس بزرگ صورت پذیرفت.

علاوه بر سایت پروژه، فرم معماری نیز بایستی با عناصر جامع هماهنگ می بود. فضای ورودی با جریان پیچیده عابر پیاده و انواع فعالیت های پیرامون احاطه شده بود. نحوه ادغام فرم در سایت با ایجاد معنای نمادین همراه می باشد، ​​به گونه ای که هندسه ای عملکردی و زیبا تجسم یابد و هدف و مفهوم اصلی نیز در تمامی مراحل طراحی مدنظر قرار گیرد. لازم به تاکید است تولید این فرم هندسی پیچیده در یک همکاری مشترک میان معماران و رایانه ها انجام شده است.

راه پله ای که تا حدودی بر روی بدنه ی این پاویلیون بیرون زده است، بازدیدکنندگان را به بالا رفتن از خود سوق می دهد؛ مسیری که افراد در  آن می توانند تنوعِ فضاییِ هندسی و خاصی را در ارتفاعات مختلف مشاهده نمایند و سناریوهای مختلفی را تجربه کنند. از یک منظر خاص، این چشم انداز می تواند از طریق برشی دایره ای شکل از فرم عبور نماید، در انتهای محور پارک به چرخ و فلک برسد و یک منظره قاب شده ی غیرمعمولِ هندسی را خلق کند! جالب است بدانید بازدید کنندگان با عبور از پله ها از هر جهت می توانند رابطه ی فضایی فراتر از هندسه ی مشخصی را احساس کنند.

اما نکته ی جالب توجه دیگر، تعامل طراحی و ساخت این پاویلیون است! روند ترکیبی طراحی و ساخت، یک نوآوری در الگوی معماری معاصر به شمار می آید. تیم طراحی یک بستر نرم افزاری به نام FURobot ایجاد نمود و سپس ساخت ماژول ها را بر عهده گرفت. نه تنها برنامه ریزی هندسی و تقسیم پانل ها با توجه به محدودیت های ساختمانی رعایت شد، بلکه توانایی ترجمه سریع هندسه ساختمان و برنامه ریزی مسیر پردازش ربات ها نیز امکان پذیر گردید.

رنگ بندی این سازه از کنار هم قرار گرفتن شش طیف رنگ صورتی تشکیل شده است! این پانل های رنگی استعاره ای از انواع فعالیت های در حال انجام در دروازه شرقی پارک تفریحی نانجینگ (Nanjing) می باشند. پیچیدگی اشکال هندسی و استفاده از چند رنگ، نیاز به بالاترین سطح کنترل میزان دقت را دارد؛ بنابراین، کلید این پروژه پیشرفت چشم گیر طراحان در بهره گیری از فناوری چاپ رباتیک در مقیاس بزرگ است. پس از مدلسازیِ بخش ها با توجه به تنوع هندسی و رنگی مختص به خود، نرم افزار FURobot برنامه ریزی الگوریتم های چاپ سه بعدی برای هر پانل را به انجام می رساند. در ادامه ، هر پانل توسط یک ربات در کارخانه ساخته و چاپ می شود و برای نصب براساس سیستم شماره گذاری به سایت پروژه منتقل می گردد.

دروازه شرقی پارک تفریحی نانجینگ (Nanjing) و عناصر اطراف آن منسجم و یکپارچه می باشند! ایده ای که از طریق تغییر مقیاس و متریال، فضای ذهنی بازدیدکنندگان خود را برای تغییر تدریجی فضا و تبدیل شهر به پارک آماده می کند. در این پاویلیون، روند سنتی خرید و بررسی بلیت به مقدمه ای برای شروع یک سفر شگفت انگیز تبدیل شده است! سفری که سبب افزایش حس مشارکت و شادی در مخاطبان می گردد.

منبع:

archdaily.com – ابگینه

کمک نیاز دارید؟ چت از طریق واتساپ