طراحی و معماری و مرمت و بازسازی خانه باغ اتحادیه از مهندسین مشاور آکران در تهران

شرکت مشاور: مهندسین مشاور آکران

معمار و طراح: معین افضل خانی

موقعیت: ایران، تهران

مساحت زمین: ۸۳۴۰ مترمربع

مدیر پروژه: دکتر یاسر جعفری

تیم طراحی: زهرا عزیزی، سامان کارگر، فرزاد صالحی، ندا مدبر، حنا مبارکی، فتانه فرید، محمد غلام نژاد، رضا قریشی

طراحی منظر: غزال روحانی

سال آغاز پروژه: ۱۳۹۴

سال اتمام پروژه: ۱۳۹۸

مشاور سازه: علی فروغی

تاسیسات الکتریکی: حنیف عزیززاده

تاسیسات مکانیکی: سید مهدی میرحبیبی

عکاسان: پرهام تقی اف، محمد طیران

شرح پروژه

خانه اتحادیه مجموعه ای از ساختمان‌ها و حیاط هایی است که به زندگی تقریباً ۱۵۰ سال پیش باز می گردد. مرمت و بازسازی خانه باغ اتحادیه جلوه ای معماری/شهری و بازتاب دوره ای از تهران باستان و ساکنان آن است. نمونه واقعی نظم معماری زمان-مکان.

این مکان تاریخی با وسعتی بالغ بر نه هزار متر مربع در قلب خیابان لاله زار که زمانی به شانزلیزه تهران معروف بود، داستان خانواده اتحادیه را روایت می کند که حدود ۱۰۵ سال پیش از زادگاه خود تبریز به آنجا مهاجرت کردند. به مدت ۵۰ سال قبل از نقل مکان، این ملک متعلق به امین السلطان، خزانه دار شاه قاجار بود و توسط خانواده سلطنتی برای پذیرایی از مهمانان خارجی کاخ استفاده می شد. عمارت اصلی یا «عمارت» در گذشته محل سکونت امین السلطان بوده است.

با گسترش خانواده، خانه های جدیدی در محل برای اعضای جدید خانواده اتحادیه ساخته می شد. این ملک به دلیل موقعیت بسیار استراتژیک خود بین خیابان فردوسی و لاله زار، دو راه اصلی تهران باستان، قلب برخی از جنبش ها، تجمعات و آشفتگی های سیاسی به ویژه حزب توده (حزب توده های ایران) بوده است.

با قطعیت می توان گفت که بیشتر بافت های ساخته شده محوطه مربوط به دوره پهلوی بوده و در زمان رضاخان ساخته شده است، این ادعا را می توان با بقایای به دست آمده از کاوش های باستان شناسی تایید کرد. همچنین شواهدی (از جمله عکس های هوایی) وجود دارد و بر این باور است که این مکان در دهه ۱۹۴۰ در شرایط زندگی عالی و در واقع در اوج خود بوده است. بعدها در دهه ۱۹۷۰ این خانه تبدیل به دکور سریال معروف ایرانی «دایی جان ناپلئون» بر اساس رمانی طنز شد که کلیشه های مختلف شخصیت های ایرانی را به تصویر می کشید. از آن زمان معمولاً از این خانه به عنوان “خانه دایی ناپلئون” یاد می شود.

این خانه به دلیل هویت و ویژگی های منحصربه فردش و تمام آنچه که از سر گذرانده است، اهمیت میراثی پیدا کرده است. این مکان در سال ۲۰۱۳ توسط شهرداری تهران برای بازسازی و حفاظت به عنوان یک ساختمان ثبت شده خریداری شد. در همان ابتدا، این مکان بیشتر به یک بوم باستان شناسی متشکل از لایه های مختلف زیادی تبدیل شد که در طول زمان مدفون شده بودند که مجبور به بازسازی مجدد شدند. کشف شده تا طراحان را قادر سازد تا هم برای بازسازی قطعات قدیمی و هم برای طراحی ضمیمه های جدید تصمیمات درستی بگیرند. تصمیم بر این شد که آثار اصلی میراث مانند گچ کاری و کاشی کاری پیچیده، شومینه ها، کفپوش ها و سقف ها حفظ و به حالت اولیه بازگردانده شوند.

چندین حوض، آثار باستانی و فضاهایی مانند یک حمام بسیار جذاب (که هیچ نشانی از وجود آن پس از خراب شدن آن در طول سال ها وجود نداشت) در این فرآیند کشف شد. واقعاً تجلی فیزیکی زمان. به هر فضا یک روایت اجتماعی جدید و مختصر داده شده است که برای پذیرایی از عموم مردم با آغوش باز مناسب است. خلاصه جدید شامل فضاهای گالری، کافه ها، آمفی تئاتر، اتاق های مطالعه و دفاتر اداری است.

منبع: Architizer

خط معمار

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کمک نیاز دارید؟ چت از طریق واتساپ