طراحی و معماری و دکوراسیون داخلی

خوزه رافائل مونئو وایس (José Rafael Moneo Vallés)

2

خوزه رافائل مونئو ، معمار، منتقد و نظریه پرداز اسپانیایی و برنده جایزه پریتزکر در سال ۱۹۹۶ میلادی و مدال طلای RIBA (جایزه معماری سلطنتی بریتانیا) در سال ۲۰۰۳ میلادی توانست شیر طلایی یک عمر دستاورد دوسالانه معماری ونیز در سال ۲۰۲۱ میلادی به مدیریت هاشم سرکیس ، معمار لبنانی و رئیس مدرسه معماری دانشگاه MIT ایالات متحده آمریکا را به خود اختصاص دهد! دوسالانه ونیز (Venice Biennale) یا بینال ونیز، نمایشگاهی از آثار هنری معاصر است که از سال ۱۸۹۵ میلادی و هر دو سال یکبار (در سال‌ های فرد میلادی) در شهر ونیز کشور ایتالیا برگزار می شود.

بد نیست بدانید شهردار ونیز در سال ۱۸۹۳ میلادی به فکرِ نمایشگاهی بود تا هنرمندان ایتالیا، جایی برای نمایش آثار خود داشته باشند. آرام آرام کشورهای دیگری نیز پیدا شدند و به مرور غرفه‌ های ثابتی برای آن‌ ها در نظر گرفته شد. با جهانی‌ شدنِ جشنواره، هنرهای ارائه‌ شده هم منحصر به تجسمی نماند و کار به هنرهای دیگر نیز رسید تا جایی که بعضی از آن‌ ها هر سال برگزار می‌ شوند! در دهه‌ ی ۱۹۳۰ میلادی بخش های فیلم، موسیقی و تئاتر و در دهه ی ۱۹۸۰ میلادی پای معماران نیز به این نمایشگاه باز شد.

لازم به بیان است چندی پیش شیر طلایی ویژه یک عمر دستاورد دوسالانه ونیز به لینا بو باردی (Lina Bo Bardi)، معمار فقید مدرنیست و یکی از مشهورترین زنان معمار قرن بیستم میلادی، به بهانه بزرگداشت این معمار برزیلی ایتالیایی الاصل اهدا شد.

اما درباره خوزه رافائل مونئو وایس (José Rafael Moneo Vallés) بد نیست بدانید وی اولین معمار اسپانیایی است که جایزه پریتزکر را دریافت کرده است! و به سبب طراحی بناهای متعهد به سبک مدرنیست مشهور است. او که در ابتدا به فلسفه و نقاشی علاقه مند بود، تحت تاثیر پدر خود که یک طراح صنعتی بود، به معماری نیز علاقه مند شد و در این حرفه به فعالیت پرداخت. وی فارغ التحصیل Escuela Técnica Superior شهر مادرید در سال ۱۹۶۱ می باشد؛ وی پیش از آغاز به کار دفتر معماری خود در سال ۱۹۶۵ میلادی، سابقه همکاری با فرانسیسکو خاویر سانز د اویزا (Francisco Javier Sáenz de Oiza) معمار اسپانیایی در شهر مادرید و يورن اوتسون (Jørn Utzon) در دانمارک را در کارنامه دارد.

خوزه رافائل مونئو تدریس معماری را در مدرسه عالی فنی مادرید و سپس در مدرسه عالی فنی بارسلونا آغاز کرد. در سال ۱۹۸۵ میلادی، او به عنوان رئیس بخش معماری دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه هاروارد منصوب شد؛ وی تا سال ۱۹۹۰ میلادی در این منصب مشغول به فعالیت بود. وی در سال ۱۹۹۱ میلادی به عنوان استاد معماری در دانشکده تحصیلات تکمیلی دانشگاه هاروارد منصوب شد.

از جمله پروژه های خوزه رافائل مونئو می توان به بازسازی و تغییر کاربری کاخ ویلاهرموسا (Villahermosa) به موزه تیسن-بورنمیزا (Thyssen-Bornemisza) در سال های ۱۹۸۹ میلادی تا ۱۹۹۲ میلادی، طراحی موزه هنر و معماری مدرن در شهر استکهلم سوئد در سال های های ۱۹۹۴ میلادی تا ۱۹۹۸ میلادی، طراحی موسسه علوم اعصاب پرینستون (Princeton) و سالن پرتزمن-اسکالی (Peretzman-Scully) در سال های ۲۰۰۷ میلادی تا ۲۰۱۳ میلادی و همکاری در طراحی موزه هنرهای زیبای هیوستون (MFAH) در کنار معمارانی چون لودویگ میس ون در روهه (Ludwig Mies van der Rohe) و طراحی ساختمان کنگره کورسال (Kursaal) در سن سباستین (San Sebastián) اسپانیا در سال ۱۹۹۹ میلادی و… اشاره کرد.

منبع:

labiennale.org – ابگینه

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.

کمک نیاز دارید؟ چت از طریق واتساپ