ویلای شاهگلی از فرشاد مهدی زاده در دماوند

موقعیت: تهران، دماوند

معمار: فرشاد مهدی زاده

معمار پروژه: نیما شعاعی

مساحت: ۲۵۰۰ مترمربع

سازه: هادی صفار

شبیه سازی: علی کاظمی راد ، نیلوفر زهره وند

ویلای شاهگلی در حومه ی تهران و در نزدیکی شهر دماوند ساخته شده است. این مکان، مقصد محبوبی برای گذران تعطیلات آخر هفته به شمار می آید. مالک پروژه نیز درست به همین دلیل، به فکر سفارش طراحی این ویلا افتاد؛ او می خواست سبک زندگی متفاوتی را با آنچه که در شهر تهران رایج است، تجربه نماید. پس، پرسش اصلی این است: چگونه می توان سبکی جدید و متفاوت با زندگی روزمره را ایجاد کرد؟

برای ایجاد یک سبک جدید، لازم است که ساختمان به بافتی که در آن جای گرفته است، متصل شود. و بافت شامل زمین، ویژگی های جغرافیایی و عناصر معماری می باشد. در حقیقت، این ماجرا به ویژگی هایی بستگی دارد که می تواند کیفیت زندگی در یک کشور را با دیگر کشورها متمایز نماید. ریشه های این داستان به زمین های کویری، کوهستانی، جنگلی و همچنین ساحلی باز می گردد!

با تجزیه و تحلیل سایت پروژه، می توان دریافت که باغ های زیادی در همسایگی ویلای شاهگلی وجود دارند. مرزهای آنان نیز توسط دیوارهایی مشخص شده است. مجاورت این دیوارها، که در فاصله ی نزدیکی به هم قرار دارند، مفهوم کوچه باغ را ذهن عابرین تداعی خواهد کرد؛ همان کوچه های باریکی که از سرسبزی باغ های اطرافشان لبریز شده اند.

در این پروژه دیوارها نقش مهمی در سازماندهی فضاها، حفظ حریم خصوصی، شناسایی مرزها و همچنین تعریف دسترسی ها دارند. اما در این پروژه از دیوار به عنوان یک عنصر معماری برای سازماندهی یا تولید ساختمان ویلا استفاده نشده است! ساختمانی که در داخل باغ متولد شد، به مثابه جزیره ای است که نقشی حداقلی را در سازماندهی کل باغ ایفا می کند.

این پروژه، از زمینه ی خود تبعیت می کند؛ چرا که قرار است یک سبک زندگی جدید را ایجاد کند! بنابراین، بایستی توسط رشته های DNA زمینه و عناصر آن نیز سازماندهی شود! پس، جای تعجب نیست که دیوارها به عنوان اصلی ترین عنصر معماری این پروژه، نقشی برجسته بیابند! چرا که آن ها بخشی از ساختار فضایی باغ هستند.

اصلی ترین هدف این پروژه، سازماندهی همزمان زمین و ویلا می باشد. این مهم، با استفاده از فضای باغ، عناصر موجود در آن و رفتارهای آن ها پیش رفت. قضیه به همان ماجرای دیوارهای مرزی ای بر می گردد که پیش تر نیز به آن اشاره کردیم!

معماری سنتی ایران دارای تاریخچه ای غنی از باغ ها و خانه هایی با حیاط مرکزی است. این باغ ها، توسط دیوارهای اطرافشان احاطه و سازماندهی می شدند. براساس این استراتژی، دیوارهایی که به عنوان مرز زمین عمل می کنند، از ضخامت بیشتری برخوردارند. تمامی دیوارها و حجم ها، برآمده از دیوار اصلی سایت هستند! هر چند که در فضاهای داخلی باغ، به یکدیگر متصل می شوند و چیزی شبیه به یک دهکده ی کوچک را می سازند!

برای استفاده ی بهتر از این تکنیک و دستیابی به حداکثر حریم خصوصی، پایه ی زمین یک سطح پایین آمد! به این ترتیب، ضخیم شدن دیوار، علاوه بر ایجاد یک منظر چشم نواز، به ویلا نیز فرمی خاص بخشید. برای ارجاع بیشتر به زبان معماری این پروژه و توصیف دقیق تر شرایط مکانی ای که ایجاد شده است، نظر شما را به سقف منحنی ساختمان جلب می کنیم؛ این سقف، شباهت زیادی با فرم دیوارهای اطراف خود دارد!

هر گوشه از این ویلا و زمین، ویژگی های مکانی منحصر به فردی دارد که آن نقطه را از دیگر نقاط پروژه متمایز می کند. این ویلا به شما کمک می کند تا نوع و سبک جدیدی از زندگی را تجربه کنید…!

ابگینه

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

کمک نیاز دارید؟ چت از طریق واتساپ