معماری چیست؟

1

جنبش مدرن در معماری چیست؟

جنبش معماری قرن بیستم در صدد گسیختن هرگونه پیوند سبکی و تاریخی با گذشته بود. در قرن نوزدهم معماران در پی یافتن سبکی بودند که متناسب با زمان باشد، در این راستا گروهی آن را در «التقاطی گرایی» و درهم آمیزی سبک ها می جستند، و گروهی دیگر معتقد بودند که عملکرد، صداقت بیان در سازه و مصالح و رویکرد خردگرایانه به مسائل طراحی راه حل مشکل است.

در اوایل قرن بیستم، جنبش هایی همچون فوتوریسم و کانستراکتیویسم پاسخ را در ماشین گرایی، فناوری و بیان قدرت صنعتی گری دانستند و در پی یافتن زیبایی شناسی ماشینی بودند. برای کسانی همچون لوکوربوزیه سیلوهای غله، اتومبیل ها و هواپیماها الگوی زیباشناسی جدید بود، در حالی که دیگران بر این باور بودند که هنر، زیباشناسی و فرهیختگی به کلی تظاهر هایی غیر قابل قبول اند. اهداف مدرنیسم تند و افراطی بود، از جمله رد هرگونه تزئین، اشارات تاریخی و سبک های پیشین.

جنبش مدرن، از جمله داستیل، خواهان تجرید و بیان ناب بود، و جملگی با کاربرد مصالح مدرن، اجزای ساختمان تولید انبوه و شیوه های عملی و تجربی بر پاسخ های خردگرایانه به نیازهای معاصر ساختمان سازی تاکید داشتند.

در سال 1927، مدرنیسم بین الملل فرا رسید و ساختمان های سفید با خطوط راست، سقف های صاف و پنجره های خطی قاب فلزی به الگوی جنبش معماری مدرن تبدیل شدند. بنابراین جنبشی که درصدد برانداختن سبک بود، آشکارا تصوری نوین خلق کرده بود. سبک بین الملل که به تخریب معماری آکادمیک کمر همت بسته بود، نظریه ها، عقاید و سیستم تعلیم و تربیت ویژه خود را بنیان نهاد: باهاوس الگوی آموزش شد، سیام (1928) برنامه هایی را ارائه کرد و تاریخ نگاران (گیدیون و پوزنر) مبانی نظری آن را نگاشتند. معماری ای که به وضوح خود را با این «تاریخ» یکدست وفق نمی داد، مورد بی اعتنایی قرار می گرفت، که این امر با تمامیت خواهی سیاسی قرن بیستم و شیوه های مرتبط با آن هماهنگ بود. بعد از جنگ جهانی دوم، مدرنیسم آموزه نهادها و موسسات معماری شد تا اینکه بعد ها جریانات و تفکراتی آن را مورد چالش قرار دادند.

جنکز، چارلز

معمار، منتقد و تاریخ نگار آمریکایی است. آثار او مطالعات گسترده ای را شامل می شود که در آن ها بر مقولات و اصطلاحات متنوعی از جمله بازنمایی تجریدی، معماری کنش، معماری مقوایی، معماری مدرن متاخر، نوکلاسیسیم، معماری پاپ، پسامدرنیسم و از این قبیل می توان اشاره کرد. وی مقالات و کتاب های متعددی را منتشر ساخته است، که زبان معماری پسامدرن، معماری امروز، معماری پرش کیهانی، از جمله آن ها است.

جونز،فی

معمار و متولد 1921 است که در دانشگاه «هستن تگزاس» تحصیل کرده است. وی قبل از تاسیس دفتر خود، با فرانک لوید رایت کار می کرده است.

وی که معماری منزوی بود اغلب کارهایش را به آرامی و در کوه های اوزارک انجام داده است. وی از اصول معماری رایت تبعیت می کرد و دارای زیباشناسی ویژه خود بود.

چومی،برنارد

متولد 1944 سوئیس. معروف ترین اثر او پارک دولاویلت پاریس است که در آن سه نظام خطی، نقطه ای و سطحی بر روی هم نهاد شده اند: خطوط مجموعه ای از محورهایند، نقاط محصول شبکه های شکسته و سطوح کولاژی از اشکال خالص (دایره، مربع و مثلث) که فولی های قرمز رنگی را در محل اتصال شبکه ها به وجود می آورند. این برهم نهی، تغییر شکل ها و برخوردهایی را ایجاد می کند، و این پیچ خوردگی ها حس تلاشی و تنش را در مکان به نمایش می گذارد.

چومی یکی از هفت معماری است که در نمایشگاه دیکانستراکتیویسم در نیویورک (1988) شرکت داشت. از کتاب منشره او می توان به بیانیه های معماری (1979)، نوشته معمارانه (1988)، رونوشت منهتن (1981) و پرسش های فضا (1990)، اشاره کرد.

حدید، ضاحا

معمار عراقی متولد 1950، که در لندن تحت نظر کولهاوس آموزش دیده و در انگلستان کار می کرد و از معماران دیکانستراکتیویست به شمار می آید. کارهای او اغلب آشفته، تکه تکه شده، با سطوح شکافته شده و فاقد ایستایی و پایداری بصری به نظر می رسند، در حالی که بعضی مفسران در طراحی های او قوت و استحکامی می یابند که پایه در بسط آشکار فضای پر انرژی که به سمت بی کرانگی بیرونی گسترده می شود، دارد. طراحی پیک کلوب هونگ کونگ (در حد مسابقه)، و مانسون بار ژاپن (1989_1988)، مرکز آتش نشانی ویترا و ساختمان اپرای کاردیف، (1995_1993)، از جمله کارهای اجرا شده یا نشده وی هستند.

وی در سال 2004، جایزه پرتیزکر معماری را از آن خود ساخت و اخیرا توانسته است پروژه های معماری بیش تری را به اجرا در آورد.

برگرفته از کتاب نظریه های پسامدرن در معماری

ترجمه و تدوین محمدرضا شیرازی

نظرات بسته شده است.

non Aliquam libero massa risus ipsum
Open chat
از من بپرس
سلام ! هر سوالی که داری همین حالا بپرس !
تیم پشتیبانی ما 24 ساعته در خدمت شماست .