طراحی و معماری و دکوراسیون داخلی

طراحی داخلی رستوران ریواس از دفتر معماری باغ ایرانی در تهران ابتدای ولنجک

3

معماری: دفتر معماری باغ ایرانی

معماران مسئول: مهسا مجیدی، انوشه احمدی، پانته آ پرهامی

تیم طراحی: مهدی نیکخواه آزاد، یاشار منتظری

طراحی و دکوراسیون داخلی: مهسا مجیدی، انوشه احمدی، پانته آ پرهامی

موقعیت: ایران، تهران

مساحت زیربنا: ۴۷۴ مترمربع

سال: ۱۳۹۴

عکاس: افشین قادر پناه

شرح پروژه

در این بخش از معماری و زندگی با معرفی پروژه ی طراحی داخلی رستوران ریواس همراه شما کاربران گرامی هستیم. این رستوران در فضایی با متراژ مترمربع در تقاطع خیابان الف و اتوبان چمران در تهران قرار گرفته است. موقعیت مکانی این رستوران در امتداد یکی از بزرگراه های اصلی موجب شد تا دید خوبی داشته باشد. ساختمان حاضر قدیمی بوده و دارای قدمتی حدود ۱۰۰ سال دارد و در طی این سال ها چندین بار بازسازی شده بود. پیش از این کاربری ساختمان مسکونی-تجاری بوده و در چند سال اخیر به فست فود پرپروک تغییر کاربری داده بود.

صاحب جدید این بنا از طراحان خواست تا بنای حاضر به یک رستورانی شاخص در امتداد این اتوبان تبدیل شود، به طوری که توجه عابرین پیاده و سواره را به خود جلب کند. از این رو طراحان تصمیم گرفتند تا نمای بنای مورد نظر را به یک بیلبورد در مقیاس شهری تبدیل کنند. برای دستیابی به این هدف با در نظر گرفتن موقعیت قرارگیری بنا، در درجه ی اول حجم طبقه ی دوم رستوران رو به سمت اتوبان چرخانده شد تا نمای ساختمان به موازات محور اصلی بزرگراه قرار گیرد.

در مرحله ی بعدی جهت تلفیق فضای داخل و از بین بردن مرز بین این دو، تمامی جداره های خارجی در طبقه ی همکف و اول به پوسته های شفاف تبدیل شد. این امر باعث شد تا کاربران در فضای داخل خود را در بیرون و رهگذران در بیرون خود را در فضای داخلی رستوران حس کنند. ایده آل کارفرما داشتن رستورانی بود که شعارش برای مخاطبین بازدید از آشپزخانه باشد. داشتن نمای دو پوسته موجب کنترل نور و تهویه مناسب در فضای داخلی رستوران می شد.

با توجه به ثابت بودن شیشه ها و پیچ بودن ورق پانچ به نما در رستوران قبلی، برای تسهیل تهویه کارگران بخشی از شیشه ها را شکسته بودند. از این رو می توان گفت ایده استفاده از نمای دو پوسته علاوه بر ایجاد دید بصری مناسب برای کاربران فضا، موضوع کنترل نور و تهویه را هم حل می کرد.

در بازدید اول از پروژه، چیزی که نظر طراحان را به خود جلب نمود، بطری های دور ریخته شده در مقابل ساختمان بود. طراحان با بازیافت بطری های استفاده شده در رستوران در نمای ساختمان به کار گرفتند. بدین صورت سعی کردند تا پروژه در میان بافت موجود برجسته تر به نظر برسد و به علاوه نما ارتباط بیشتری با کاربری ساختمان برقرار کند.

جهت ارای این ایده، بطری ها در دو ضلع داخلی و خارجی نما به واسطه ی دو شبکه موازی متشکل از دو ورق فلزی برش خورده به هم متصل شدند، که در محل تماس بطری و ورق با حلقه های پلاستیکی مهار گشتند. در نهایت مدول نما با اتصال این دو ورق فلزی به واسطه ی یک قاب فلزی شکل گرفت که با تکرار این مدول، شبکه ای یکپارچه در نمای ساختمان ایجاد شد.

نمای جدید پروژه به واسطه ی استفاده از این بطری های بازیافتی شبیه به یک دیوار سبز عمل می کند. این نما در شب توسط نورهای پارامتریک جلوه ی بیش تری پیدا می کند.

علاوه بر این با امکان بهره مندی از نور روز و تهویه در محیط آشپزخانه، جهت کار کیفیت فضایی مناسبی فراهم می شود. همانطور که در بالا بدان اشاره کردیم، کارفرما می خواست تا فضای آشپزخانه در معرض دید مشتریان قرار گیرد. سایه درختان اطراف بنا در طول روز بر روی بطری های نما می افتد. سایه روشن ایجاد شده بر روی بطری ها تاثیر درختان بر روی نمای ساختمان را نشان می دهد که در طول شب از بین می رود. طراحان قصد داشتند تا با نورپردازی پشت بطری ها، تاثیر محیط اطراف در طول شب هم بر روی ساختمان ادامه پیدا کند و سایه روشن های مورد نظر بر روی بطری ها ایجاد شود.

طراحان در فضای داخلی لایه های اضافه شده ی موجود بر روی سقف طبقات را حذف کرده تا سقف طاق ضربی نمایان شود. این رویکرد موجب سبک شدن بنا و مهم تر از همه نمایان شدن اصالت ساختمان شد. تاسیسات مکانیکی و لوله های مسی مربوط به تاسیسات برقی به صورت اکسپوز در زیر سقف نصب گردید.

اقتباسی از دانشنامه هنرمعماری – خط معمار

ممکن است شما دوست داشته باشید

نظرات بسته شده است.

venenatis, Sed sit libero ipsum consequat. ut luctus ante.
کمک نیاز دارید؟ چت از طریق واتساپ