بازطراحی فضای زندگی و کار آرتیست تایوانی

0 424

استودیوی معماری آمریکایی Dan Brunn در جدیدترین پروژه خود، به بازطراحی فضای زندگی و کار آرتیست تایوانی-آمریکایی یعنی James Jean در لس آنجلس پرداخته است! لازم به بیان است به بیان معمار پروژه Hide Out ، این پروژه با درون مایه ای از معماری ژاپنی طراحی شده است. درباره معماری ژاپنی بد نیست بدانید معماری ژاپنی با ساختمان های چوبی و با ارتفاع کم و سقف های سفالی و یا کاهگلی شناخته می شود! در این ساختمان‌ ها، درهای کشویی یا در اصطلاح فوسوما به جای دیوار به کار برده می شوند و به این ترتیب این امکان را فراهم می نمایند که پیکربندی فضاهای داخلی را بتوان بسته به موقعیت های گوناگون، تغییر داد.

افراد در شکل سنتی معماری ژاپنی معمولا بر روی کوسن و یا روی زمین می نشستند. صندلی ‌ها و میزهای بلند تا قرن نوزدهم میلادی چندان مورد استفاده نبود! اگرچه از قرن نوزدهم میلادی به بعد، بسیاری از نشانه های معماری غربی، معماری مدرن و همچنین معماری پست مدرن در طرح های سنتی ژاپنی ادغام شد و امروزه نیز در تکنولوژی و طراحی معماری پیشرو هستند.

در پروژه Hide Out که در محله ی ژاپنی های در شهر لس آنجلس و ایالت کالیفرنیا وافع شده است (Sawtelle Japantown) نیز با فضاهایی همچون یک اتاق نشیمن بزرگ ساخته شده از چوب گردو و کوسن های راحت برای نشستن مواجه هستیم! همچنین یک میز قهوه خوری چوبی ایده گرفته شده از سنت مردمان ژاپن و یادآور چایخانه سنتی ژاپنی که با دیواره‌ های چوبی، فضای دنجی را فراهم آورده است.

نکته ی جالب توجه این است که این پروژه در دهه ی ۱۹۷۰ میلادی و در ابتدا توسط معمار مشهور معاصر آمریکایی کانادایی تبار یعنی فرانک گهری طراحی و ساخته شده بود! سپس این پروژه به یک گالری خصوصی تبدیل شد و پس از اینکه James Jean ، آرتیست تایوانی-آمریکایی و همسر وی در این فضا ساکن شدند، تصمیم گرفتند تا آن را به فضایی مینیمال برای زندگی و کار خود تبدیل نمایند. پروژه ای که در حال حاضر، حاوی احساس منحصر به فردی نسبت به فضا و عناصر تشکیل دهنده ی خود است.

استودیوی معماری آمریکایی Dan Brunn در روند بازطراحی این پروژه، توجه ویژه ای به آثار هنری James Jean و همچنین گرایش مجسمه سازانه ی فرانک گهری داشته است! گرایشی که گهری آن را چه در توسعه خانه ی همسر خود در سال ۱۹۸۷ میلادی تا موفق ‌ترین کار خود در سبک فولدینگ که موزه هنرهای معاصر بیلبائو است، بیان کرده است. همانگونه که وی می گوید: ” من آثار هنرمندان را نگاه می‌ کنم و هنر را به ‌مثابه وسیله ‌ای برای الهام خود می ‌پندارم و سعی می ‌کنم تحت تاثیر هیچ فرهنگی نباشم. در هریک از کارهایم روش ‌های جدید را جستجو می‌ کنم. برای من قانون و قاعده محدود کننده ای وجود ندارد و اصولا مرزی بین درست و نادرست نمی ‌شناسم. “

این فضا، به سبب بهره گیری از نور حاصل از پنجره سقفی مستطیلی شکل و و دیگر بازشوها ، بسیار شفاف و پرنور دیده می شود! دیوارها سفید رنگ و کف، بتنی و کم ‌رنگ است! و در عین آرامش، چشم آدمی به دنبال سطوح چوبی استفاده شده، کشیده می شود! همچنین پلکان چوبی مجسمه وارانه ای در قلب این فضا جای گرفته است.

محمد سیمری

منبع:

ignant.com ابگینه

ارسال یک پاسخ

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد.

nec Lorem consequat. eget quis, vel, ut
Open chat
از من بپرس
سلام ! هر سوالی که داری همین حالا بپرس !
تیم پشتیبانی ما 24 ساعته در خدمت شماست .

(تبلیغات هزینه نیست، بلکه سرمایه گذاری کوتاه مدت است با تبلیغات در معماری و زندگی بیشتر دیده شوید )